[phoenix11]

arkadaşlar yüreğinize sağlık yaşadıklarımızı çok güsel dile getirdiniz ama bunları başkalarına anlatsak bile anlayamıyorlar ya da anlamak istmiyorlar, ne yazık ki bizi bizden başkası anlamaz yani bazen kişiyi kendi ailesi bile anlayamazken başkalarının anlamasını beklememeliyiz zaten arkadaşların anlattığı üzere insanı yikan dışarıya çıktığımızda yada kalabalık bi ortama girdiğimizde insanların sanki cüzzamlı görmüş gibi gözlerini ayırmadan aptal aptal bakmalarıdır sırf bu nedenle bi yerlere gitmeye çekiniyorum, daha ne neler var neler sabretmek lazım arkadaşlar vede şükretmek gerek Allaha ve Allah beterinden saklasın hepimizi...

[cezam]

aynen katılıyorum bn tişört giymediğim sürece pek belli olmuyo ama bıktım ya gömlek tarzı şeyler giymekten kalabalıkta çok kötü hissediyorum kendimi dik duramadığım için kendime güvenim gidiyo silik biri gibi hissediyorum bazen, kafam hep aşağıda

[nqyn_]

Amin..

[adsız]

ya qercekten cok iyi yazmışsın.. tam derinden yakalamışsın .. ne zamandır ağlamak istiyodum ama ağlayamıyodum .. biraz da olsa içimi boşaltmama yardımcı oldun .. moralini en azından yüksek tutmaya ÇALIŞ.. hepimiz bunu yaşadığımız için seni çok iyi anlayabiliyoruz... İnsanlar cok duyqusuz , sorunumuzu küçük bişey olarak qörürler ne sorarlar ne önemserler.. Hepsi biqün mutlaka bişey yaşıcaklar o zaman da biz onlara aynı şekilde davranıcaz..

[busse]

Başa gelen çekilir ' deyip çekilecektim bir kenara ve hiçbir zaman tam anlamıyla mutlu olamayacaktım. Hiç kimsenin kavrayamadığı, hatta ~ Kapris! ~ diye nitelendirdiği bir yaram olacaktı yüreğimde, hiçbir zaman kabuk bağlamayacak..
' Takma kafana, bulunur çaresi ' diyorlar. Beni tam anlamıyla anlamasalar da, anlamak istedikleri için zamanla bana ortak olacaklarını düşünüyorum.. Yaşayan bilir beni, kolaymıdır kafaya takmamak? ... !




kesinlikle katılıorum kolay mı kafaya takmamak??
çok güzel yazmışsın emeğine sağlık

[bobo1354]

Duygularımın tercümanı olmuşsunuz çok teşekkürler..Allah yardımcınız olsun..

[nqyn_]

Amin.. Hepimizin..

[e.turk81]

sizi çok iyi anlıyorum ben bu sorunla 15 yıldır yaşıyorum insanların sizi birbirlerine gösterip aaa şuna bak demesi tabiki üzücü ama zamanla da alışıyorsun .ben de hem skolyoz hemde kifoz var fakat bazen sırtımda olduklarını bile unutuyorum. hayat çok kısa ve diğer insanların ne dediğininde önemi yok bence .hayata karışın bırakın kim ne derse desin.

[ruhengiz]

Bense 24 yil oldu bu hastalikla tanisali.yani doguldugum gunden beri.önceleri cok kafama takardim.ama gercekden simdi unrumda bile diyil.istediyim her seyi giye biliyorum.bi tek saclarimi toplayamiyorum.hep acik tutuyorum.gerci bazen bende istiyorum her gun bi sekilde toplamak,ama olmuyo iste.ne yapalim.her kesin bi derdi var.yalnizca biz deyilizki.hem benim ameliyatimda mumkun ama cok pahali oldugu icin yaptiramadim.onu bile takmiyorum ben.yasamak cok guzel cunki.ne olursa olsun.ben yasamdan hic bikmadim.ne hastalikdan,ne agrilardan.bi tek sey icin mutluyum.en azindan şükr ede biliyorum.hatta bazen allahim iyiki bu hastalikla beraber doguldum.belkide böyle olmasaydi düsüncelerim tamamen farkli olurdu hayat karsi.

[Evindar]

İçim titredi... Sakin bir titreyiş ama derinden sarsıcı.. Aynı içim bir dua mırıldadı senin için.. seni tanımıyorum, görmedim, adını bile bilmiyorum.. Ama ruhunu görebildim okurken yazdıklarını.. ruhunun tüm zerrelerini hissedebildim... bu senin yazını ikinci okuyuşum.. ilk okuduğumda zaten duygusal bir durumdaydım.. aktı göz yaşlarım.. sana mı ağladım yoksa sende gördüğüm bana mı bilmiyorum.. ağladım ama.. nasıl mı...? bence gözlerimi hiç kırpmadan.. yazını tek nefeste okuyabilmek için mi çeşme gibi akan gözyaşlarımı tek bir gözyaşı damlasına sığdırmak için mi bilemiyorum.. kısa sürede o kadar gözyaşı döktüğümü bilmem ben.. ameliyatıma gülerek girdim düşün.. tüm fotoğraf karelerinde gülümsediğimi farkettim çok sonraları.. acılara bir perde mi bu gülümseyişler yoksa hayatın değerini bilip bir nefes alıştan bile minnettarlığın simgesimi yaratıcıya karşı..? ne olursa olsun şükredebilmeli şu aciz halimize.. sonra da şükredenlerden olduğumuz için şükretmeli.. şükretmeye şükrettiğimiz için yine şükür etmeli... bu zincir sonsuza gidebilmeli.. mutlu olunmalı.. gülümseyebilmeli herşeye rağmen.. herşeye.. herkese..




Sevgi ve Dua ile......